Tagged (avant la lettre)

door Loor

Ditmaal slechts een foto, die ik u, waarde en verwaarloosde lezer, niet langer onthouden wil. Hij had boven een eindelijk geschreven Loor-column moeten prijken, maar het liep allemaal anders. Bovendien bekijk ik tegenwoordig elke regel die ik schrijf met een buitengewoon groot wantrouwen. Vandaar even hemmeneks. Het beeld hierboven blijft me intussen met een voortdurende betovering aantrekken. Reageren de gebontjaste dame en de poes op het licht, of reageert het licht op hen? Dat laatste kan ik me zomaar voorstellen. Ochtendlicht (het fijnste licht) dat de onweerstaanbare aaibaarheid van het stel aanraakt en vangt. Gebeeldhouwd licht. Een decennia oude prent waarin ik, voor één keer, getagd zou willen zijn.

Een opstand die rekening houdt met de samenleving waartegen het protesteert, is een carnavalsoptocht

door Hafid Bouazza

Dat de ‘Arabische lente’, jongeren of geen jongeren, geen zoete bloesems zou voortbrengen en geen stuifmeel als confetti zou verspreiden, was voor de kritische beschouwer al duidelijk toen het teken aan de wand, het onheilsteken bij uitstek, duidelijk zichtbaar werd: de uitsluiting van vrouwen. De vrouwelijke afwezigheid bij de opstandelingen op het Tahrirplein was des te opmerkelijker, omdat onder de pro-Mubarak demonstranten vrouwen maar al te zichtbaar waren.

Keuzes *

door Loor

“Het leven van een mens is wat zijn gedachten ervan maken.” Een beroemd citaat van de Romeinse keizer Marcus Aurelius, dat ergens in mijn huis, op een gescheurd papiertje, op een versleten prikbord, mij tracht terug te fluiten als ik moedeloos dreig te worden van mijn gepeins over de waan en de waanzin van onze existentie.

Iedereen is niemand

door Jan Bennink

Alles is niets.

Iedereen is niemand.

En niemand kan ik niet herdenken.

Donkere kamerbezoekers die het daglicht prijzen

door Hafid Bouazza

Om de democratisering in Egypte te vieren, die zich direct heeft gemanifesteerd in zulke broodnodige hervormingen als het verlagenvan de huwbare leeftijd van meisjes van achttien jaar naar dertien en de weigering een VN-verdrag voor vrouwenrechten te accepteren, nogmaals uw aandacht voor Mona Eltahawy en dit artikel dat ik aan haar wijdde.

Flieftmanlul

door Loor

Abdicatie en conclaaf zijn nu al de lemma's van 2013. Een vorstin en een opper-Heilige treden af, of terug, en dragen hun sacrale stokjes over aan andere non-goden die op hun beurt het piepkleine, niet onder curatele staande deel van de mensheid helemaal niets zullen brengen. Maar! Stop! De! Persen! Er wordt geschiedenis geschreven!

De Afvallige (leesfragment)

door Jan van Aken
 

Op maandag 18 februari a.s. verschijnt de nieuwe historische roman van Jan van Aken, De Afvallige. Loor Schrijft publiceert voor!

Uwe majesteit

door Hafid Bouazza

Foto: Marta Orlowska©

Laten we het over vrouwen hebben. Dit kan vreemd overkomen omdat de troon na lange tijd weer bestegen wordt door een man, namelijk u, maar het belang van het onderwerp zal wel duidelijk worden.

Door het Hogere behoed

door Loor

Mensen denken graag in kaders. Als ik ze zeg dat ik wel eens een stukje tik weet ik al welke vragen ik kan verwachten. "Waar schrijf je in?" en "Waar schrijf je voor?" Kom dan niet aan met antwoorden als "O, op het wereldwijde web!" en "Voor jou, als je dat wilt!" Onacceptabel. Mijn geschreven woorden moeten gekoppeld zijn aan tastbaar papier, uitsluitend leesbaar zijn tegen betaling, anders tellen ze niet.

Geselecteerd voor inkoop

door Loor

Als de maand van het jaar nadert waarin mijn auto gekeurd moet worden kan ik de klok erop gelijk zetten dat auto-opkoop-bedrijven mij en masse proberen te scheiden van mijn bejaarde Japanner. 

Okkie

door Loor

Het kerstdeuntje dat eenzaam door het halflege winkelcentrum echode weerhield me ervan me alsnog in de zaterdagse verkeerschaos te storten die me had doen uitwijken naar deze van god verlaten plek.

E.

door Loor

Ook in tijden van schrijfkramp is een ding zeker: echt moet het zijn. Al is het maar een muisklein verhaal. Bijvoorbeeld over een meisje dat gisteren nog tot mijn heup reikte maar me vandaag recht in de ogen kijkt. Met een blik waarin ik haar niet zo vage verlangen naar elders herken. Als het maar niet hier is, waar ik haar weer tot heuphoogte wil toveren.

Het Geheim

door Loor

Het boek dat ik vandaag terugvond bij het opruimen van mijn boekenkast was destijds een cadeau. Van een believer.

Iets

door Loor

In de leukste kringloopwinkel van Nederland werken mensen waar ‘iets mee is’. Bij sommige van hen is dat ‘iets’ makkelijk te achterhalen. Zo wordt daar de kassa bediend door iemand die een reusachtige rekenmachine gebruikt om met trillende vingers één euro en vijftig cent bij elkaar op te tellen en die bijna huilend haar meerdere roept als er dan met twee euro wordt betaald. Helder verhaal. 

Qua

door Loor

Met de kennis van nu zal de gekte van toen wel voorbij zijn. Dacht ik. En dan hoef ik mooi geen stukje te schrijven over massahysterie schuine streep mensen die collectief het bewustzijn verliezen als een haperende president in crisistijd een niet onaardige contractverlenging krijgt. Om er deze keer echt iets van te maken.

Deze dag en ik

door Loor 

Over deze dag ga ik niet nonchalant doen. Over deze dag gaat niemand nonchalant doen. Niet als ik het kan helpen.

Ik ben net als God

door Loor

Het is waar. Gewoon heel erg waar. Maar ik ben net als God. De onzekerste macht van het universum. Altijd zoekend naar confirmatie. Geruststelling. Bewieroking. Een kneepje in de arm. Met één voet dreigend over de drempel. Richting ver, verder, verst weg. Tot in de eeuwen der eeuwen weg. Als bevestiging geen constante factor kan zijn.

Upperclass zwerver

door Loor 

Zus J. is de bangste niet. Zo durfde zij te trouwen, kinderen te krijgen en een kleurrijke vriendenkring op te bouwen waar je U tegen zegt. Ze durft ook ieder jaar haar verjaardag te vieren en al die vrienden – van jong tot oud, van zwart naar wit, van dik naar dun, van links tot rechts – bij elkaar in één ruimte te zetten, zonder zich van tevoren de hersens te pijnigen of dat allemaal wel een beetje leuk matcht. En daarom wagen al die mensen het op hun beurt om zomaar bij haar aan te bellen als ze om een praatje verlegen zitten. Ze doet dan gewoon open en geeft ze een kop koffie. Bij voorkeur een glas wijn. Zus J. durft die dingen. Zus J. bindt.

James

door Loor

Eigenlijk hadden mijn vrienden de natuur haar werk moeten laten doen, en het beestje moeten laten zitten waar ze het gisteren hadden aangetroffen, maar hun zoontje (7) stond erop dit verlaten, ja, wellicht tragisch verstoten diertje mee naar huis te nemen, en het met bovenmenselijke inspanning te redden van een in tweede instantie genadige dood.

Eindhalte Ming

door Loor

Het vergt wel heel weinig inlevingsvermogen om je niet voor te kunnen stellen hoe angstaanjagend het moet zijn als je om zes uur in de ochtend wordt gewekt door voetstappen in de gang. Voetstappen van een vreemde, want je woont alleen. Dus klopt er iets niet.