16.2.09

Vrij

door Loor


Ik had het zelf nog niet door, maar ik schijn te stralen. Een lichtheid die niet past bij de matte stemming die ik nog maar een paar dagen geleden beschreef.
Als ik in de spiegel kijk, zie ik dat dit klopt. Twee ogen die zin hebben in alles wat nog komen gaat, kijken uitdagend terug. En het eerste woord dat in me opkomt is 'vrijheid'. Ik ben vrij. Los. Ongebonden. Ongeremd zelfs. Vrij van geesten uit het verleden en zaken waar ik me onnodig lang aan vast heb gehouden. Klaar voor een nieuwe weg die zó rijkelijk bezaaid is met kansen dat het me duizelt. De handen die me op die weg worden gereikt zijn talrijk. Ik hoef ze alleen maar vast te pakken. Geduldige handen die ik niet eerder zag. Een weg waarop spontane ontmoetingen plaatsvinden die onbedoeld een zekere verliefdheid teweegbrengen. Een verliefdheid die ik deze keer helemaal voor mezelf ga houden en in stilte ga beleven. Struikelen, hoe zalig dat soms ook kan zijn, kan altijd nog.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten