20.6.09

Voorloper

door Loor


Ik krijg hem maar niet te pakken. Hij ontglipt me, maar is voortdurend in mijn blikveld. Hij is ook niet zo lang - iets te kort zelfs - maar staat wel fier rechtop.
Ik buig me in bovenmenselijke poses om grip op hem te krijgen en soms lukt dat voor een kort ogenblik. Maar dan ontsnapt hij alweer aan mijn te gladde vingers. Een enkele keer laat ik hem met rust, maar hij mij niet. Hij daagt me uit en bezorgt me sinds kort slapeloze nachten. Mijn handen zijn te ongeoefend voor hem. Een hulpstuk in de vorm van een pincet biedt wellicht soelaas. Maar hij heeft al aangekondigd dat als ik hem uiteindelijk vang, het hele ritueel zich met misleidende tussenpozen van voren af aan zal herhalen. Het is gedaan met mijn rust. Dankzij mijn eerste grijze haar.

1 opmerking: