29.8.09

Ik sloeg ter plekke door

door Loor


Ze mochten extra lang spelletjes spelen op de computer, nóg een stroopwafel, een good old Chocoprince en handenvol van die lekkere chips.

En tussen al het knagen door hebben we als mesjoggenen door het huis gedanst en schaamteloos meegezongen met Fuck You van Lily Allen. En toen nog minstens 150 Youtube video’s bekeken. Gewoon, omdat dat leuk en lekker nutteloos is op een stormachtige zaterdagmiddag als je ouders opgehoepeld zijn.

Na het avondeten mochten ze, bij wijze van toetje, met hun lepels chocolademousse naar me katapulten, om vervolgens met zijn allen in mijn amazing Mazda naar hun favoriete ijssalon te scheuren, alwaar het  vreetfestijn in stijl werd afgesloten.

Het werd natuurlijk veel later dan normaal, qua bedtijd, knuffelen en gezellig voorlezen. En ook dat was geheel mijn schuld.

Nichtjes E., H. en neefje D. gingen uiteindelijk zoet slapen. Bij het verlaten van hun slaapkamers waande ik me de leukste en hipste tante ter wereld en mompelde voldaan dat ik nou eenmaal een onmisbare factor in hun leven ben. Ja, wat had ik het die dag toch weer g'd-al-le-je-zus goed aangepakt, wat betreft natuurtalent. Ik werd ineens ontzettend blij met mezelf. Ik sloeg ter plekke door.

De hallelujastemming inzake mijn zelfverklaarde onmisbare status was echter van korte duur. Zachte, vragende stemmetjes zetten mij vanuit het donker lief maar genadeloos op mijn plek: ‘Tante Loor, als we morgen wakker worden, is mama er dan weer?’

Geen opmerkingen:

Een reactie posten