11.2.10

Sjonnie

door Loor


Ik kon het niet helpen. Het beestje viel nogal op in de Home & Garden-achtige sfeer van het kleine bos waar ik Julius drie keer per dag uitlaat. Iedereen draagt er jagerslaarzen (ja, ik ook; hele dure Aigles) en van die aseksuele hoedjes in gedekte kleuren. De honden dragen helemaal niks, behalve de tak van de dag.

Maar dit minuscule beestje, dat door moest gaan voor een hond in wording, detoneerde volledig, zo met zijn glanzend zwarte nylon jasje, voorzien van zilveren gespen en een gigantische bontkraag. 100% VMBO-style.

‘Zeg, ik mag toch hopen dat dit nog een puppy is!’ riep ik tegen de jonge vrouw die trots achter het microscopisch kleine schepsel aan kwam draven. ‘Eh, ja…’ antwoordde ze verlegen lachend. En toen, in een onbewaakt ogenblik, smolten het beestje, Julius, een enorme herder en een zwarte labrador samen tot een grote kluwen hondenhaar, waarbij mijn ongecastreerde Julius het niet kon laten de puppy even te ‘berijden’.

De jonge vrouw raakte in paniek, ik kreeg de slappe lach en de twee dames die bij de herder en labrador hoorden bleven stoïcijns met elkaar doorpraten. Het was ieder voor zich, survival of the fittest.

‘Sjonnie, kom hier!’ piepte de vrouw. ‘Kom nou toch alsjeblieft hier!’ Ze stortte zich letterlijk tussen het ravottende viertal, wanhopig grabbelend naar de muiskleine Sjonnie, die ze uiteindelijk te pakken kreeg. Zijn jasje was warempel nog intact.

Ik bleef er bijna in. Sjonnie? SJONNIE?

Loor en haar petite Tourette... ‘Zeg, heet hij nou ook nog Sjonnie?! Bwahahaha!’

Ze begon door te lopen, kon er niet de humor van inzien en was teleurgesteld in mijn niet solidaire houding naar mensen met nog kleinere honden dan Julius. Ze was zich allerminst bewust van de karikatuur die ze van haar onschuldige puppy had gemaakt en vooral geschokt door mijn impertinente en lacherige vragen. Over haar Sjonnie, die ik niet in zijn waarde had gelaten. En toen keek ze boos naar mijn peperdure Aigles. ‘Kakwijf’ hoorde ik haar denken. ‘Aseksueel kleurloos kakwijf.’

Ik had het verdiend.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen