8.3.10

Verborgen datum

door Loor


Daar waar de voortsnellende tijd niet mijn aangenaamste vriend is, gaan anderen met hem om alsof ze hem klakkeloos naar hun hand kunnen zetten. Ze stellen blijmoedig uit wat niet meer uitgesteld zou mogen worden, hebben de hoogmoed te denken dat later niet allang en onverbiddelijk nu is.

Net als hij. Hij beheerst ogenschijnlijk het verloop der dingen als hij me zegt te weten dat hij en ik ten langen leste samen zullen komen. Voorgoed, in liefde en vrij van de door hem onbenoembare hindernissen.

Ergens in zijn wonderlijke agenda staat dus 'ten langen leste Loor' genoteerd. Ooit neergeschreven in de naïef-arrogante overtuiging dat hij het lot aan zijn zijde heeft. En mij. Onzichtbaar aanwezig, net als hij geen tijd kennend. Berustend. Wachtend. Op de verborgen datum die ons definitief samenbrengt.

Ten langen leste Loor… de stilte suist in de opgelegde tussentijd.

Als ik de dorst drink van het wachten
En de tijd slik die je morst
Als ik de lange lege nachten leer begraven in mijn borst
Als ik de honger leer verbijten
Van jouw veel te verre mond
Als ik de dagen stil zal slijten
Die door zwijgen zijn verstomd
Durf jij, durf jij
me dan te zeggen dat je komt?


Ellen ten Damme - Durf jij
(Songtekst: Ilja Leonard Pfeijffer)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen