23.10.11

Het grijs dat nergens tot noopt

door Loor


Elk jaar overvalt het me weer: het snelle lengen der dagen als januari tegen zijn einde loopt.
En elk jaar heb ik er op onverklaarbare wijze moeite mee, met het afscheid nemen van de natuurlijke rust die in die paar donkere wintermaanden over me komt als de avond al rond vijf uur invalt. Van het duister dat me als een veilige deken omsluit en de straten op tijd stil maakt. Noem het een omgekeerde depressie, maar ik verlang naar die duidelijke scheiding van dag en avond, stemmig kaarslicht dat alles in mijn huis mooier maakt en de koude zwarte avondlucht die zich vermengt met de geur van haardvuren als ik aan het eind van de dag naar huis fiets. Nog even en ik mag de late herfst in mistig november omarmen, de aanloop naar mijn vriend Winter, met zijn stormachtige of juist kalme loodgrijs. Het grijs dat nergens tot noopt, het rechtvaardigt de dag in ledigheid en binnenshuis door te brengen. Een, voor mij, klein groot ding des levens, dat, en dat bevalt me nog het meest, steeds weer terugkeert.

16 opmerkingen:

  1. Het zalige Niets Moeten. Heerlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dus ik ben niet de enige.....
    You took the words right out of my heart, Loor.

    Nog iets wat bij de koude, donkere maanden hoort: adembenemende prachtig gekleurde luchten bij zonsondergang.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zelfs ik, als vluchteling voor het koude en vooral natte jaargetijde, ben gelukkig met de wisseling van de seizoenen die ook hier op Madeira zijn stempel op de dag drukt. Het verplichte haardvuur na vijven, - de huizen zijn hier 'centraal onverwarmd' - waaromheen het leven zich dan centreert, is een essentieel onderdeel van mijn winterleven...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Iklees dit nadat ik net teruggekomen ben van een zalige trekking vakantie in de bergen en oerwoud van LaPalma waar het tussen de 26 en 30 graden fluctureert en waar er nooit echt winter wordt. Terug, krijg ik meteen griep en winter blues. Dus het lezen van jouw stuk is zeer troostend, iemand die de winter als een glas half vol gluewijjn kan zien. Poetisch schrijven is nog meer voedend voor mij dan zwoele zonnige novembers in de tropen. dankjewel. Sinéad.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Geweldige tieten trouwens! (Maar mogelijk had ik dat al eerder gezegd). Volume, Stevigheid en Vorm allemaal A++
    Nu zou ik d'r in bed desnoods glashard over liegen, als ik ze minder mooi vond - want dat is toch een gevoelig onderwerp zo heb ik inmiddels geleerd - maar ik leef met het principe van de snel gevulde kinderhand en dat alles meer dan een mondvol toch zondige verspilling is.
    Op het eigenlijke onderwerp terugkomende: Trek wat aan of ga naar binnen, het wordt allengs frisser...

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heerlijk, die lange avonden. Laat de wintertijd zijn intrede maar doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mooi beschreven, doet me weer terugdenken aan die enorme ouderwetse hoeveelheid sneeuw van vorige winter, wat een pracht.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Twilight on the frozen lake
    North wind about to break
    On footprints in the snow
    Silence down below.

    You're beautiful beyond words
    You're beautiful to me
    You can make me cry
    Never say goodbye.

    Time is all I have to give
    You can have it if you choose
    With me you can live
    Never say goodbye.

    My dreams are made of iron and steel
    With a big bouquet
    Of roses hanging down
    From the heavens to the ground.

    The crashing waves roll over me
    As I stand upon the sand
    Wait for you to come
    And grab hold of my hand.

    Oh, baby, baby, baby blue
    You'll change your last name, too
    You've turned your hair to brown
    Love to see it hangin' down.

    dylan '74

    Wijze van Zion

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Met instemming Loor, want die lange zomeravonden zijn voor een mens die de duisternis in de natuur mint vaak een kwelling. Zo kort voor het duisteren lijkt de fauna opeens weer tot leven te geraken. Wie het geduld heeft er even op te wachten en de duisternis niet als dreiging ondergaat kan z’n geluk niet op. De toenemende stilte en duisternis in de natuur voelen als een opwellende spanning. En zie, daar jaagt nog vlug even een havik. Iets verder schuifelen reeën schuchter vanuit een bosrand tevoorschijn. In deze rust is ieder geritsel van het gedierte te horen. De hemel is dichtgetrokken door een herfstig wolkendek waar door minieme openingen nog het laatste restje licht dringt. Terwijl het kouder wordt en de avond begint te geuren naar vochtige ruigten voel je dat de eerste winterboden niet lang op zich laten wachten. Met een beetje hoop op een silhouet van een vos, das of hermelijn, of heel misschien van een solitaire wolf die vanuit Duitsland migreert om in ons land een roedel te stichten, zijn de avonden van de herfst een genezende ervaring. Kalmerend, rustgevend en eindigend bij een knapperende houtkachel. Meer hoeft dan niet. Nou ja, een winter, guur, met uitgestrekte sneeuwvlakten en een ijzige wind die prikkelende sneeuwvlokjes in je gezicht jaagt. En heel misschien even een nachtelijke opening in het wolkendek zodat de maan schaduwen in de sneeuw maakt.

    Filantroop

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Trouwens Loor, wat rook het vandaag buiten heerlijk kruidig. Fermenterend gebladerte waaronder tal van leven zich voor de komende winterdreiging verscholen houdt. Hoewel, de gehakkelde aurelia zelf op een herfstblad lijkt en slechts voor dood hoeft te liggen om te overwinteren. Mits we het fraaie beest niet vertrappen. Ach, moet het ook maar niet zo op een herfstblad lijken.

    Filantroop

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Filantroop, het is genieten...

    BeantwoordenVerwijderen
  12. @Filantroop, wanneer komt je boek uit? Ik geniet bij voorbaat en wetende dat het gratis is helemaal, althans als jij je naam eer aandoet.

    @Theo Ichtus, die geweldige tieten vielen mij ook als eerste op. Maken veel goed bij de mooie maar deprimerende tekst van Loor. Ik wacht op de zomer en ga mijn winterslaap doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. De herfst is mijn lievelingsjaargetijde. Altijd al geweest. Filantroop heeft de goeie woorden gevonden.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Grote groepen ganzen vliegen vandaag over. Vanwege de dichte mist kan ik ze alleen horen. Ze praten met elkaar: de achterste ganzen moedigen de voorste aan om op snelheid te blijven. Als een gans ziek wordt of gewond raakt en het daardoor niet meer in staat is om te vliegen dan zullen twee ganzen bij de zieke blijven totdat deze hersteld is of overleden.

    Ik houd van dit geluid van de ganzen.

    De grote verandering buiten zwelt aan tot die verstilling, in de natuur en in mijzelf.
    De verstilling die een ander soort van levendigheid biedt: met meer tijd om te lezen onderwijl uitkijkend op de reeen die stiekem aan de Hedera komen knabbelen.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Het is het grijs dat nergens TOE nooptLoor. Ik zeg het maar even> het staat per slot in de titel..

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Paardestaart, dat dacht ik eerst ook, maar Van Dale zegt dit:

    no·pen tot
    werkwoord; noopte, heeft genoopt

    noodzaken tot
    betekenisverwante termen
    synoniem:
    noodzaken tot

    BeantwoordenVerwijderen