13.4.12

Tot je de zon wekt

door Loor


Tegen het rood en goud van de verlaten vroegte duw ik je de hoogte in. Hoger en hoger en hoger, tot je de zon wekt met je nooit gehoorde lach.
Je vrije val, nog een laatste keer terug naar mij, naar mijn vingers tegen je onwetende rug, is de val van blind geloof. Geloof in mijn handen, die je vangen, duwen, vangen. Jou eindeloos zullen vangen. Kijk niet naar de grond, kijk niet achterom, zie mij niet als ik achter je hulpeloos kleiner word. Zie mij niet verpletterd zijn door jouw steeds smaller wordend silhouet. Kijk vooruit, opwaarts, tem de wolken, toon ze je stralend gezicht. Het gezicht dat niemand ooit zag. En ik zo liefheb.

11 opmerkingen:

  1. Dag Loor,
    Je woorden roepen vergeten beelden op maar ook een lamme arm.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heerlijke warme zonnestralen lokte mij m'n warme bed uit.. Gewoontegetrouw het nieuws lezend en natuurlijk ook even snuffelen op jouw stek naar spinsels Loor. Je verrast me weer! een intrigerend stukje van jouw hand, mijn hersens prikkelend met de gedachte wat de inspiratie bron bron is voor deze woorden aanéén geregen tot zinnen, lezend analyserend mij afvragend wat beweegt deze schrijfster deze woorden zo op deze manier aan één te rijgen en aan ons toe te vertrouwen en wel op deze manier. Geheimtaal lijkt het wel, bijna alsof het bestemd is voor bepaalde ontvangers en toch zo publiekelijk. De vraag bleef zich keer op keer aan mij opdringen wat of wie duwt zij toch? en de zin 'Het gezicht dat niemand ooit zag'

    De betekenis van deze door jouw gekozen woorden en zinnen geïnitieerd door emoties, begonnen op hun plek te vallen, nadat ik.. pas veel later (meerdere keren lezend), keek naar de vergezellende foto.

    Mooi hoor Loor, zo krijgt alles een plek.

    Frank

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @Ron

    'De lamme arm'
    Doet mij denken aan een schrijver die noodzakelijkerwijs te veel moet schrijven..

    BeantwoordenVerwijderen
  4. reactie op @Ron 10.58

    Vier kinderen geduwd, toen zij nog niet zelf konden schommelen. Stralende kindergezichten die geen genoeg kunnen krijgen van het zwieren en de wind in hun gezicht en door hun haren. Eindeloos -en dus voor de duwer, gelukkige, lamme armen-

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Misschien is het een gedacht en gevoeld klein meisje, om altijd heel veel van te houden. Altijd.
    Philippine

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dit had zomaar de overpeinzing kunnen zijn op de rouwkaart, die ik vorige week ontving van onze overburen. Zij moesten afscheid nemen van hun 3-jarig dochtertje. Mooie beelden.

    Gideon

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Loor, het ultragevoelige perkament dat je met je tedere inkt bevederde roept bij mij innige associaties op. Tegelijk kan ik me ook niet afwenden van die door symboliek gedragen foto van het meisje dat met van die kleine knuistjes aan de schommel gekluisterd engelachtig zweeft. En herinner ik me niet de filmische verluchtigingen van je prille water- en sneeuwpret aan de Aerdenhoutse dreven? Ja, misschien daarom die associaties.

    Filantroop

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Heb mezelf even gegoogeld.
    En wat denk je?
    http://www.sterfdatum.nl/?pi=736318&name=theo-ichtus

    Mij was het nog helemaal niet opgevallen dat ik dood was en ik zou het bericht als voorbarig willen kenschetsen, maar het staat op het internet - ergens in de google cache. of het archief van Frontaal Naakt, daar wil ik afwezen.

    Wat leuk dat Frank, Philipine, Ron en Filantroop ook nog de toetsen beroeren - voor hetzelfde geld waren ze net zo dood geweest als ik klaarblijkelijk ben.

    Leven is in alle opzichten een beter idee dan doodgaan.

    En schommelen natuurlijk - da's het allerbeste idee.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. ein wunderbares Bild und ein atemraubender Text - sehr einfühlsam - ein Genuss

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Dag Loor,

    Ik duw nu 3 kleindochters en binnenkort de vierde: heerlijk.

    groeten, Ron

    BeantwoordenVerwijderen