1.6.12

Gekke, sadistische tijd

door Loor 


BAM! Krap twee jaar verder, alsof het niets was, alsof  731 dagen slechts ellendige kruimels van onze tijd zijn geweest.
Gekke tijd. Gekke, sadistische tijd. In mijn beleving was het nog maar gisteren dat heel Nederland schreeuwerig oranje kleurde en op een collectief bewustzijn overschakelde. Dat ruiten eruit vlogen bij elke ‘kans’ en dat monotoon slash plat pratende experts daar in de nabesprekingen met heel veel woorden he-le-maal niets aan toevoegden. Dat acht procent van het nationaal bruto jaarsalaris in de aanschaf van plasmaschermen van minstens 262 cm doorsnee verdween en penetrant krijsende Vuvuzela’s de kleuter in iedere volwassene deden ontwaken. Totdat Spanje heer en meester bleek. Wat verbijsterend genoeg niet kon verhinderen dat ‘onze jongens’ van Oranje alsnog als zelfverklaarde winnaars op een Amsterdams Museumplein stonden te headbangen.

Dit alles was in mijn beleving laatst nog. Maar gewoon héél recentelijk. Niet 731 dagen geleden. Nee, nee en NEE! In mijn beleving hebben we weer twee jaar rust tot de volgende Oranjenachtmerrie, dus is het onbestaanbaar dat er nu EK Oranjetaps, Juichbandjes, Geluksvogels, Voorspelsjaals, Panini voetbalplaatjes, smekende bedelkinderen achter dranghekken en andere Oranjegruwelijkheden aan mijn netvlies voorbijtrekken. Het kan niet, het mág niet. Ik ben er geestelijk wederom en helegaar niet klaar voor.

Het voorgaande en volgende gaat me vrienden en volgers kosten omdat ze niet begrijpen dat ik telkens op een door mij bestegen zeepkist luidkeels moet verkondigen dat ik het Oranje-gen mis, dat ik niets begrijp van brood en spelen en hossende, springende, duwende, met bier gooiende massa’s. Dat 'Hól-lánd!' mij ijs-en ijskoud laat. En dat daarom het angstige gebrom in de voorbesprekingen over de ‘Poule des doods’ een heimelijk lichtpuntje is in de door mij tevergeefs verdrongen aanloop naar de totale stillegging van Het Normale Leven.

Poule. Des. Doods. Klinkt als een klok. Iets met elf oranje huilpuddinkjes en een genadeloze Duits/Deens/Portugese gehaktmolen in poule B. Iets met snel, efficiënt en hygiënisch en weer over tot de orde van dag. Nomen est omen D.V.

12 opmerkingen:

  1. http://literanti.com1 juni 2012 om 14:25

    En ik dacht dat IK een hekel aan voetbal had!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nou Loor, mijn adhesie bij deze. Alleen rokjessporten kunnen mij boeien. Mits zich er geen kerels, kogelstootsters, discuswerpsters of hamerslingeraarsters in hullen. Geen Tamara Press maar Arantxa Rus dus, want het oog wil ook wat.

    Filantroop

    BeantwoordenVerwijderen
  3. V-R-E-S-E-L-I-J-K !! Dat jij nog weet dat Spanje won, of heb je dat opgezocht? Ik word helemaal lamgeslagen en depri van al die oranjeleeuwjes- en vlaggetjescafé's. Van die met zwarte drukinkt vervuilde oranje Telegrafen. Van die hysterische sportbijlages. En inderdaad, van dat eindeloze geleuter van kalende en morsige mannen, die hun eigen ballen voelen groeien als ze het over die bal-die-rond-is hebben. Ik ga in zomerslaap!
    Gideon

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mijn zwager wilde zijn zoontje van toen een jaar of zes iets aan sport laten doen. Hij nam hem mee naar een atletiek vereniging. Zij keken naar een hardloopwedstrijd. Mijn zwager legde uit dat zij deden om wie er het hards kon lopen. Het antwoord van zijn zoontje was: waarom willen ze dat weten...?

    Mijn belangstelling voor voetbal is gestopt na het tijdperk Van Hanegem. Van mijn neefje heb ik overgenomen dat het wel genoeg is geweest om elk jaar weer opnieuw te weten wie de beste is of om überhaupt te weten wie de beste is.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Trouwens, oranje vind ik een vreselijke kleur. Eigenlijk een miskleur. Op het palet moet je rood en geel verpesten om oranje te krijgen. Zelden zijn dingen dan ook uit zichzelf oranje. Nou ja, op enkele citrusvruchten na dan.

    Vroeger, toen schoolreisjes nog naar een speeltuin in een belendende stad gingen, werd als hoogtepunt een rij lauwe ranja klaargezet als verversing. Daar diende je als kind dan verdorst op af te rennen. Maar ik vond de kleur toen al heel erg smerig. Bovendien was de uitbater van de uitspanning waar deze “traktatie” gereserveerd werd zo zuinig met de siroop omgespringen dat je de chloor boven de sinassmaak kon proeven. Dat we er desondanks toch nog volwassen mee geworden zijn mag een godswonder heten.

    Filantroop

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Tegen mijn zin weet ik nu: dat Unox en Bavaria alweer sluikreclame plegen, dat Heineken daar boos over is en dreigt met korten van het sponsorgeld, dat de Oekraïne grof geld verdient met het illegaal en onethisch verwerken van ledematen van gestorvenen en dat doorstuurt naar Duitsland, dat een hele woonwijk plat is gegooid voor een voetbalstadion en dat we nu nog maar 6 nachtjes moeten slapen en 'dan is het zover'.
    Allemaal zitten voor de oranje dwangbuis.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Anoniem zei...van 00:13 is Philippine.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Toch heeft het ook een positieve kant. Het bezweet samenscholen voor het plasmascherm houdt de straat schoon en de natuur rustig.

    Filantroop

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Naast Bavaria, Unox en Heineken is nu ook de
    EK McFlurry te verkrijgen. Met oranje M&M's.

    Philippine

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Eindelijk eens iets over foebele waar ik het hartgrondig mee eens ben.

    absurde obsessie voor volwassenen die roepen dat ik me niet druk moet maken over de politiek die je laatste cent uit je portemonnee wil stelen en Nederland aan de wolven overlevert, maar zichzelf bijkans een hartverlamming bezorgen afhankelijk van hoe een bal over een grasmat stuitert.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Omdat de neef van bakker Vlaar meespeelt in Oranje heeft mijn wederhelft de doodzonde begaan om 2 oranje tompoucen te kopen. Uit frustratie kocht ik een gebakje met oranje marsepeinen omhulsel. Om het een beetje goed te maken heb ik na verorbering daarvan niet meer gekeken. En zie, het staat 1-0 voor de Denen. Ik blijf boven zitten. Denk ik. Philippine.

    BeantwoordenVerwijderen