8.6.12

Geschikte belangstellende

door Loor

Sifria (bibliotheek) open voor belangstellenden, op die en die dag, van zo tot zo laat’, las ik op het bordje aan de gevel van de fraaie, onopvallende synagoge waar ik al een paar keer langs was gelopen.

Het was toevallig die en die dag en zo en zo laat, en ineens drukte mijn vinger het knopje van de deurbel in. Ik verwachtte niets, hooguit een stem die mij via een intercom ijzig zou laten weten dat ik beter door kon lopen. De stem zou mij zeggen dat de camera mij namelijk niet had herkend als zijnde de juiste belangstellende. De stem zou me vragen waar ik nou helemaal mee bezig dacht te zijn. Maar toen ging er voorzichtig een deur open en een paar verbaasde mannenogen keken in mijn verbaasde ogen. ‘Ja?’ ‘Goedemiddag, het is vandáág! En zo en zo laat! En ik dacht, nou ja, misschien, als het u niet ongelegen komt…’ De verbaasde man opende de deur nu helemaal. ‘Ik zal u graag voorgaan. En nee, legitimeren is niet nodig, we zagen op de camera dat we u binnen konden laten.’

Met ingehouden adem liep ik achter hem aan. Ik was een Geschikte Belangstellende! Ik mocht deze opnieuw opengestelde plek met een pijnlijke historie betreden, misschien zelfs een boek lenen. Vooral rustig blijven!

In de bescheiden bibliotheek vol naslagwerken, romans en antiquarische boeken werd ik verwelkomd door een frêle, prachtig verzorgde dame. Iemand bij wie ik meteen op schoot wilde gaan zitten, zo warm was haar begroeting. Nu nog vraag ik me af waarom ik de thee en het chocoladekoekje, dat iedere geschikte belangstellende daar wacht, afsloeg. Ze had het wel twee keer aangeboden en misschien was ik de enige geschikte belangstellende geweest die middag en had ik haar met die chocoladekoekjes laten zitten. Ik verdien, na mijn ondankbare, hondse weigering, nergens en nooit meer zo’n gastvrij onthaal. Maar ik leende na inschrijving en zenuwachtige introductie van mezelf (‘blablabla en ik ben maar een vaderjood, hoor!’) wel een boek: Charlotte: Life or theatre? Een lijvig, 784 pagina’s tellend boek uit haar privébezit, dat zij en haar man in een rolkoffertje een week later naar de niet met de auto te bereiken sifria brachten en dat netjes op een tafeltje in de hal van de sjoel voor me was klaargelegd. En wéér weigerde ik thee bij het ophalen ervan. Branden, eeuwig branden in de hel zal ik.

Eind juni moet ik het terugbrengen en ik zál thee drinken en koekjes eten en niet meer raaskallen over mezelf en misschien ook iets van bloemen meebrengen. Want dat ik daar zomaar binnen mocht treden en dat ‘Charlotte’ nu dankzij een vermoeiende tocht in een rolkoffertje over oude klinkers op mijn bureau ligt, is allerminst vanzelfsprekend, maar een voorrecht.

Naast  vaderjood en geschikte belangstellende ben ik nu lid van de sifria van de verder geheim te houden snoge die dankzij inzet van velen als een meikever uit de lentegrond herrees. Misschien dat er iets moois voor mij uit voortkomt. Iets literairs, iets echts, iets puurs. Het juiste spoor. 

8 opmerkingen:

  1. Kan het nog puurder dan? 'sMooi!
    Guus.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. mmmmmmmmm chorayebah choco-amandelkoekjes. Jofel!

    Gideon

    BeantwoordenVerwijderen
  3. peter de porto9 juni 2012 om 11:25

    het juiste spoor! kan het nog mooier?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dag Loor, Diamantjes.

    en

    Dag peter de porto,

    Wat mij betreft niet indringender.
    -dat besefte ik pas na uw bijdrage-

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Voor mij als trouwe lezer geheimtaal...

    @frank

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dit stukje deed me denken aan een bezoek nu al meer dan 10 jaar geleden in Rodos-stad.

    http://www.shlama.be/shlama/content/view/223/189/

    Een hartelijk welkom in een bijzondere wereld die eens was.

    Adrie

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dag Loor,

    Woody Allen wordt uitgenodigd een film te maken in Israel.
    Op de pagina is een YouTube filmpje geplaatst, nadat dit is afgelopen kwam er nieuw aanbod aan filmpjes, ik koos voor deze: Shabbat Live
    http://youtu.be/QJhTAyg8G5o
    Er wordt gezongen om G'd te prijzen.

    Ik vroeg mij daarna af hoe stellen Joden G'd zich voor?, dat doen 'Joden' helemaal niet...? (Ik wist dat Joden een Messiaanse tijd verwachten.)
    Op Internet gevonden:
    Hier kunt u in beknopte versie de grondslagen of geloofsbeginselen van het jodendom lezen.

    De kern van het praktiserend jodendom is de omgang met de geboden. Joden hebben dan ook niet echt een eigen geloofsleer ontwikkeld. Toch zijn er in de loop van de tijd een aantal formuleringen van de beginselen verschenen. In de kern komt het neer op de hieronder te lezen punten.



    Wil jij geld verdienen met het schrijven van artikelen zoals deze? Zie Vacatures!



    God is de schepper van hemel en aarde. De Heer is onze God, de Heer is één!
    Gij zult de Heer uw God liefhebben met geheel uw hart, uw ziel en geheel uw kracht.

    God is intens betrokken op het menselijk bestaan. Voor joden betekent dit, dat God in het bijzonder een verbond heeft gesloten met Zijn vok, het volk Israel, het uitverkoren volk.
    Dit sluit allerminst uit dat God ook met andere volkeren Zijn eigen weg gaat, want God is immers God van héél de schepping, maat het betekent dat Israël een bijzondere opdracht heeft, namelijk de heiliging van Gods naam in het leven naar de geboden.
    De heiliging wordt uitgedrukt in de dagelijkse lofprijzing en in de omgang met de geboden / voorschriften (mitswot). De omgang met de geboden keert terug in de ethiek, rituelen en feesten. De innerlijke houding in de omgang met de geboden bepasald de ontmoeting met het soms raadselachtige Goddelijke. Daarnaast dienen de geboden de gerechtigheid in de samenleving. Er is dan ook geen eigen geloofsleer, want God is onbenoembaar.

    Een centraal gebod is dat er van God geen beeld mag worden gemaakt. Niet alleen gaat God boven alle beelden en menselijke voorstellingen uit, maar een beeld maken betekent ook, dat je God in de vingers zou hebben en naar je hand kunt zetten. Dat kan en mag niet.

    Bij joden is de eerbied het begin van alle Godskennis en niet de filosofische uiteenzetting over wie en hoe God is. Uit eerbied voor de heilige naam is het gewoonte onder joden om niet God, maar G’d te schrijven en te spreken over de Heer, de Eeuwige of de Naam. In de Tora wordt de naam van God met de medeklinkers JHWH genoemd, in christelijke vertalingen gevocaliseerd als Jahweh (‘ik ben getrouw, ik ben er, ik zal er zijn’), maar joden verwerpen dit gebruik.

    De mens is naar het beeld van God geschapen. Daarom is de mens verantwoordelijk voor heel het leven. Hij is Gods partner en kan daarom door God ter verantwoording worden geroepen.
    Zonde en genade. Zonde betekent iets niet doen zoals God het bedoeld heeft, maar God is barmhartig en genadig en de mens kan tot inkeer en berouw komen.

    Bij het jodendom gaat het om het leven nu in relatie tot God en de medemens. De vraag over een leven na de dood, opstanding, is irrelevant en in de vroege joodse overlevering is er dan ook geen sprake van. Na de ballingschap zijn hier wel ideeen over ontstaan, zoals de opstanding der rechtvaardigen.

    In de oorsprong is de Messias een soortnaam en geen afzonderlijke figuur. Na de eerste ballingschap wordt de Messias meer en meer de heilbrenger die de mensen tot God brengt en alle onrecht en onderdrukking afschaft. Zo ontstaat de in het jodemdom de zo belangrjke verwachting van een ‘Messiaande tijd’ van vrede en gerechtigheid. De verwachting wordt niet door alle joden gekoppeld aan een persoonlijke Messias. Voor wie dit wel zo is, is een van de belangrijkste Messias figuren Jezus.http://artikelen.foobie.nl/samenleving/de-grondslagen-van-de-joodse-traditie/

    BeantwoordenVerwijderen