22.9.12

Cri de coeur

door Loor


De oerkreet-in-grafitti siert al zeker twee decennia een Oostblokgrijs betonnen viaduct tussen Haarlem en Bloemendaal: “FRANCOISE IK HOU VAN JE!” Maar dan bibberig en wit en scheef en groots geschreven. En vanuit de tenen. En vanuit ‘op zijn kop’. Wat ik altijd heel knap vind.

Een kreet die is opgetekend met materiaal dat bestand is tegen de elementen die al ruim twintig jaar op de gespuitverfde woorden inbeuken. Ze zijn zo hartverscheurend dat geen ambtenaar van Ruimtelijke Ordening het tot nu toe in zijn hoofd heeft gehaald een taakstraffer de liefdesverklaring te laten verwijderen. Ze is beschermd stadsgezicht geworden, een collectief vraagteken. Over hoe het de ‘ik’ en Francoise is vergaan.

Misschien beleefden ze een korte, stormachtige, onmogelijke liefde. Misschien zijn ze uiteindelijk getrouwd, in de vertrutting geraakt, met een foto van het viaduct op kamerbreed Hema-canvas boven de bank, ver en verder verwijderd geraakt van de tijd dat zijn anarchistische daad hem en Francoise voor altijd bij elkaar bracht. Maar het zou ook kunnen dat Francoise nog altijd niet weet wie ooit als een dief in de nacht, een boete riskerend, zijn liefde voor haar vastlegde op een plek waarvan hij zeker wist dat deze niet aan haar aandacht zou kunnen ontsnappen. In weer een ander scenario weet Francoise niet eens dat zij de Francoise is.

Mogelijk is het alleen maar mijn vraagteken, draaft de romanticus in mij een beetje door en rijden alle andere weggebruikers zonder aandacht voor die onsterfelijke letters de Westelijke Randweg af. Wie weet. Maar Francoise en de ‘ik’ hebben zich definitief in mijn hoofd gevestigd. Onvergetelijk gemaakt met deze cri de coeur. Een nimmer te ontrafelen mysterie in kapitalen. Geniale eenvoud met eeuwigheidswaarde. Boven de N208.

8 opmerkingen:

  1. moor ook weer, Loor. Altijd weer genieten.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. L O O R I K H O U V A N J O U

    (hahaha, vraagteken, vraagteken)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jammer dat hij de cedille onder de C net niet haalde. Misschien is hij wel bij het vooroverbuigen van het viaduct gedonderd en heeft de overheid uit pieteit met het aldus gecreerde snelwegmonument.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. 'Geniale eenvoud met eeuwigheidswaarde. Boven de N208.'

    Loor ten voeten uit! Geniale column. Hier ligt je grote kracht. Ik ben jaloers op je ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Die graffiti ken ik ook, het mysterie zoals jij die beschrijft valt wel mee, dit is een graffiti zoals zo velen.

    Het mysterie bij deze graffiti is, is dat de graffiti regelmatig wordt bij gekleurd en dat al de afgelopen 17 jaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Op het treinviaduct over de Hofzichtlaan, vlak voor Station Den Haag Mariahoeve, stond meer dan twintig jaar gekalkt met witte verf: 'Geef mij maar Fanny (nietwaar Allard?' Honderdduizenden mensen moeten het hebben gezien totdat de gemeente Den Haag (vermoed ik, maar het kan ook de NS geweest zijn) het eind jaren negentig weghaalde. Ik moet nog steeds glimlachen als ik eraan denk. Fanny en Allard, alleen de namen zijn al prachtig

    BeantwoordenVerwijderen