28.10.13

Haast je

door Loor

Maak voort, Tijd. Blaas me in de rug, terug, tot de orde, tot mij.
Vind me op het pad waarlangs ik onze vorstelijke vrienden met hun getakte horens voor het laatst zal groeten en dat leidt naar de plek waar de herinnering aan eenwording tot een onhoudbare maagstomp verworden is. Waar ik onveranderbaar los besta van de ander. De klimmende wind zal me op die hoogte onhoorbaar laten schreeuwen waar geen woorden voor bestaan, waarna hij me, zachtaardiger dan jij, Tijd, mag optillen en meevoeren naar genadige amnesie. Haast je dus. Houd je aan je eeuwenoude belofte: dat je mijn smart slijt.