13.10.13

Once upon a Teddy bear

door Loor

Het kwam pas veel later aan. Dat ik een wolfluwelen liefkozing niet moet proberen door te geven aan alweer iemand die haar om een of andere onbegrijpelijke reden zou kunnen weigeren. Twee keer was voldoende geweest.

Ik kocht deze opbeuring brengende aai in de vorm van een beertje in eerste instantie voor mijn moeder, die meer dood dan levend was na een zware heupoperatie en daarom helemaal niet in staat leek te zijn om zich haar principes te herinneren. 

Toen ik haar het beertje in haar armen duwde begreep ze evenwel niet wat ik in hem had gezien op het moment van aankoop (onder andere dat er een Taiwanees met gevoel voor drama aan had gewerkt) en fluisterde: "O, schat, wat moet ik nou met een knuffelbeest. Je kent me toch. Nee, hou het zelf maar, hou het alsjeblieft zelf. Breng me niet in deze situatie." 

Situatie? Knuffelbeest? Zag ze dan niet in één oogopslag dat het 'beest' de liefste ogen had, zijn voorpoten wijd open hield alsof het haar wilde omhelzen, en waardoor de woorden 'I love you' op zijn roze truitje goed zichtbaar waren? Zag ze niet de zielroerende hartjes op zijn pluchen voetzolen, zijn nog niet gekraste zieltje in zijn scheeflieve glimlach? Op maat gemaakte troost, mama. En: 'Ik hou van jou.'

Het beertje had ik na het bezoekuur terug kunnen brengen naar de ziekenhuiswinkel, maar ik besloot er iemand mee te verrassen die ik ook liefheb en die het zeker op waarde in zou schatten. En zo niet, dan zou ze zeker hebben gedaan alsof. Want wie kan Teddy in godsnaam afwijzen? 

De koningin-vriendin nam Teddy in ontvangst, maar kon niet nalaten te zeggen dat ze het jammer vond dat ik hem in eerste instantie voor mijn moeder had gekocht en niet meteen voor haar. Vervolgens 'vergat' ze hem aan het eind van de avond mee te nemen en werden zowel Teddy als mijn bedoelingen andermaal verworpen. Misschien komt ze hem alsnog halen, maar ik zal hem haar niet nog eens opdringen. Ook een klein hart van polyester kan geschramd raken.

Twee keer was genoeg geweest. Leuren met liefde kent grenzen. En daarom blijft Teddy vanaf nu bij mij, waar ik ook zal gaan. Hij met zijn roze truitje, ik met het mijne, dat onzichtbaar onder elk van mijn jurken dezelfde woorden zingt.

3 opmerkingen:

  1. Nebbisj. Maar je moet zo'n beertje ook niet in een ziekenhuiswinkel kopen. Je moet 'm in een kringloopwinkel plotseling tegenkomen. Al met een heel knuffelleven achter de rug. En klaar voor nieuwe liefde, zoals een oude kat uit het asiel.

    Gideon

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dit beertje is er kennelijk voor jou.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Deze week word ik 67 en op de plank hier vlakbij mij zit Lou, het beertje wat ik precies 50 jaar geleden gekregen heb van een (nog steeds) goede vriendin. Lou heeft best veel mee gemaakt, school en vertrek uit Nederland, vriendje zus en vriendje zo, mocht niet geknuffeld worden door ons drietal, want Lou is echt van mij alleen. Gister nog heb ik hem wat geschud om stof te verwijderen, zijn kopje hobbelt wat heen en weer. Hij zit wat uitgezakt op de plank, gesteund in zijn rugje door boeken. Op hem geen hartjes en boodschapjes van liefde, enkel een vonzig strikje, maar ik weet zeker dat Lou net zo gehecht is aan mij als ik aan hem.

    BeantwoordenVerwijderen